تکوک سبز  

78.1             بر عمر آمد ز قیصر یك رسول                      در مدینه از بیابان نغول

78.2             گفت كو قصر خلیفه ای حشم                    تا من اسب و رخت را آن جا كشم

78.8             چون محمد پاك شد از نار و دود                   هر كجا رو كرد وجه اللَّه بود

78.10          هر كه را باشد ز سینه فتح باب                   او ز هر ذره ببیند آفتاب

78.11          حق پدید است از میان دیگران                     همچو ماه اندر میان اختران

78.12          دو سر انگشت بر دو چشم نه                    هیچ بینی از جهان؟ انصاف ده

78.13          ور نبینی این جهان معدوم نیست               عیب جز ز انگشت نفس شوم

78.17          آدمی دید است و باقی پوست است          دید آن است آن كه دید دوست است

78.18          چون كه دید دوست نبود كور به                    دوست كاو باقی نباشد دور به

78.20          دیده را بر جستن عمّر گماشت                   رخت را و اسب را ضایع گذاشت

79.2             دید اعرابی زنی او را دخیل                         گفت نك خفته است زیر آن نخیل

79.3             زیر خرما بن ز خلقان او جدا                         زیر سایه خفته بین سایه ی خدا

79.6             مهر و هیبت هست ضد یکدگر                    این دو ضد را دید جمع اندر جگر

79.7             گفت با خود من شهان را دیده ام                 پیش سلطانان مه بگزیده ام

79.8             از شهانم هیبت و ترسی نبود                    هیبت این مرد هوشم در ربود

79.9             رفته ام در بیشه ی شیر و پلنگ                 روی من ز یشان نگردانید رنگ

79.10          بس شدستم در مصاف و كارزار                  همچو شیر آن دم كه باشد، كار  زار

79.12          بی سلاح این مرد خفته بر زمین                 من به هفت اندام لرزان، چیست این؟