تکوک سبز  

 74.1             چون كه خرگوش از رهایی شاد گشت         سوی نخجیران دوان شد تا به دشت

74.2             شیر را چون دید محو ظلم خویش                سوی قوم خود دوید او پیش پیش

74.3             شیر را چون دید کشته ظلم خَود                 میدوید او شادمان و با رَشد

74.4             شیر را چون دید در چه كشته زار                 چرخ می زد شادمان تا مرغزار

74.5             دست می زد چون رهید از دست مرگ        سبز و رقصان در هوا چون شاخ و برگ

74.6             شاخ و برگ از حبس خاك آزاد شد               سر بر آورد و حریف باد شد

74.7             برگها چون شاخ را بشكافتند                       تا به بالای درخت اشتافتند

74.8             با زبان شطاءه شكر خدا                             می سراید هر بر و برگی جدا

74.9             بی زبان هر بار و برگ و شاخها                    میسراید ذکر و تسبیح خدا

74.10          كه بپرورد اصل ما را ذو العطا                       تا درخت استغلظ آمد فاستوی

74.11          جانهای بسته اندر آب و گل                         چون رهند از آب و گلها شاد دل

74.12          در هوای عشق حق رقصان شوند              همچو قرص بدر بی نقصان شوند

74.14          شیر را خرگوش در زندان نشاند                   ننگ شیری، كو ز خرگوشی بماند

74.16          ای تو شیری در تك این چاه دهر                 نفس چون خرگوش تو،کشتت به قهر

74.17          نفس خرگوشت به صحرا در چرا                  تو به قعر این چه چون و چرا

74.18          سوی نخجیران دوید آن شیر گیر                 كابشروا یا قوم إذ جاء البشیر

74.19          مژده مژده ای گروه عیش ساز                    كان سگ دوزخ به دوزخ رفت باز

74.22          آن كه از پنجه بسی سرها بكوفت               همچو خس جاروب مرگش هم بروفت